Soms is het goed even achterom te kijken. Daar heb ik niet vaak behoefte aan, maar als ik dat doe valt mij op dat ik me al heel aangetrokken voel tot een aantal belangrijke onderwerpen die hoe langer hoe meer één geheel blijken te zijn. Trillingen is zo’n onderwerp. Het zal voor mij misschien zijn begonnen met het trillen van een pianosnaar. Om die reden heb ik zelfs een opleiding tot pianostemmer gevolgd. In de natuurkunde blijkt alles te herleiden tot golven en trillingen – hoorbaar, zichtbaar en onzichtbaar – en wij zitten daar onvermijdelijk middenin.
Positieve invloeden zijn er legio, zoals bij het gebruik van geneeskrachtige stenen en magnetische gaven. Maar er zijn ook negatieve invloeden, denk maar aan de operazanger die een glas kapot zingt. Het kan dus ook teveel zijn of te lang achtereen, zonder pauze, wat uiteindelijk heel schadelijk is. De invloed van trillingen op water is uitvoerig bestudeerd door ondermeer de Japanse wetenschapper Emoto. Het resultaat daarvan wordt zichtbaar in de kristalvorming bij bevriezing van het water. In diverse boeken heeft hij, in prachtige beelden, resultaten van dit onderzoek gepubliceerd. Een groot deel van het aardoppervlak is met water bedekt en flora en fauna, inclusief het menselijk lichaam, bestaan voor een belangrijk deel uit water. Dat alles is dus net zo ontvankelijk voor beïnvloeding door trillingen.
De natuur, waarvan wij deel uitmaken, kan niet zonder natuurlijke rustpauzes. Dat wisten ze al ten tijde van de beroemde handelsroute over land: de zijderoute. De informatie daarover gaat terug tot 114 v.Chr., ten tijde van de Han-dynastie.
Op afstanden van een dag reizen (in het tempo van die tijd) werden langs deze karavaanroute veilige pleisterplaatsen gesticht. Daar waren mens, dier en handelswaar beschermd tijdens de overnachting. Zulke overnachtingsplekken heten karavanserais. Dat is een term die u vaker in dit boek zult tegenkomen, eveneens stress: het gevolg van ononderbroken belasting. En met ‘stress’ in combinatie met de modernste vormen van trillingen zijn we aanbeland bij de aanleiding voor dit boek, waarover meer in de Inleiding.
Langs deze weg wil ik allen die hun steentje hebben bijgedragen aan de totstandkoming van dit boek hartelijk bedanken.
Speciale vermelding verdienen:

• • • • • •

Stichting Cephas voor ondersteuning; Maja voor haar geduld en lekkere hapjes; Maj Laarman voor haar correctiewerkzaamheden; Jaap Hiddinga, Hans en Ben Visser en Jelle de Vries voor hun bijdragen en suggesties; Grazyna Foser & Franz Bludorf en de mensen van: www.stopumts.nl www.maes.de www.gigahertz-solutions.de voor het ter beschikking stellen van materiaal; en alle briefschrijvers die zich kwetsbaar opgesteld hebben door hun ervaringen met tegenwerkende telecomorganisaties en bagatelliserende overheden met ons te delen. En ook u, als koper en lezer van dit boek, hartelijk dank! Peter Gabriël Visser / Stichting Cephas

Vraag uw boekwinkel naar "De schaduwzijde van draadloze communicatie" of bestel via internet.